Blog 6: mijn diagnose is bekend: triple positieve borstkanker
Vandaag hoor ik meer over mijn diagnose borstkanker
Het is zover. Samen met Wim ga ik naar het ziekenhuis voor het tweede gesprek met mijn verpleegkundig specialist. Zij heeft alle uitslagen van de onderzoeken verzameld en gaat ze voor ons op een rijtje zetten. Vandaag hoor ik wat mijn diagnose borstkanker precies inhoudt.
Heel eerlijk: ik heb vannacht amper geslapen. Alle scenario’s gingen door mijn hoofd, ook de zwarte.
Eigenlijk ben ik dan ook blij als we haar kamer inlopen. Wat het nieuws ook is, het wachten is voorbij.
Ze vertelt dat ze alles stap voor stap met ons gaat doornemen. Op tafel liggen een paar folders en schema’s, waarmee ze alles zo duidelijk mogelijk wil maken.
Borstkanker stadium 2, zonder uitzaaiingen op afstand
Ze begint met het goede nieuws: er zijn geen uitzaaiingen op afstand gevonden. Ik voel de opluchting door mijn lichaam stromen.
Dat betekent dat ik borstkanker in stadium 2 heb. De twee tumoren in mijn borst zijn ongeveer 1 tot 2,5 centimeter groot. Er zitten wel kankercellen in de lymfeklieren in mijn oksel, maar niet in andere organen.
Daardoor is mijn behandeling gericht op genezing. Ze zegt het met nadruk, zodat de boodschap goed binnenkomt.
Wat is triple positieve borstkanker?
Daarna legt ze uit dat er verschillende soorten borstkanker bestaan.
Hormoongevoelige borstkanker: bij ongeveer 70 tot 80 procent is de kanker hormoongevoelig. De kankercellen hebben dan receptoren voor oestrogeen en/of progesteron, waardoor deze hormonen de groei van de kanker stimuleren.
HER2-positieve borstkanker: bij ongeveer 10 tot 15 procent is de kanker HER2-positief. Dat betekent dat er veel van het eiwit HER2 op de kankercellen zit. Daardoor krijgen de kankercellen extra veel signalen om te groeien en te delen.
Bij mij is alle drie het geval. Alle kankercellen (100 procent) hebben receptoren voor oestrogeen, 25 procent heeft receptoren voor progesteron en daarnaast ben ik HER2-positief. Dat noemen ze triple positieve borstkanker. Het betekent ook dat je mijn traject uitgebreid kan noemen: ik word behandeld voor zowel het hormoongevoelige deel als het HER2-positieve deel.
Behandeling van triple positieve borstkanker
Eerst gaan ze proberen met chemo- en doelgerichte therapie tegen HER2 de tumoren in mijn borst en oksel te verkleinen en het liefst helemaal weg te krijgen. Hopelijk is daarna niets meer te zien, maar dat is niet gegarandeerd. Daarna volgt de operatie. Ook als de tumoren verdwenen zijn wil de chirurg het weefsel weghalen waar ze gezeten hebben.
Na een paar weken rust om bij te kunnen komen van de operatie, volgt bestralen. Het hele behandeltraject zal ongeveer een jaar duren. Dan ben ik nog niet klaar.. Daarna zal ik nog een aantal jaar anti-hormoontherapie krijgen.
Graad en Ki-67: hoe snel groeit de tumor?
Dan vertelt ze over de graad van de tumor. Die zegt iets over hoeveel de kankercellen afwijken van gezonde cellen en hoe snel ze groeien. Ik heb graad 2: de cellen wijken matig af en groeien gemiddeld snel. Mijn Ki-67-waarde, die aangeeft hoeveel kankercellen actief aan het delen zijn, is 20 procent. Dat zit op de grens van wat als hoog wordt gezien.
Ze noemt dat de internist- oncoloog gaat bepalen hoeveel chemokuren ik ga krijgen.
Duidelijkheid is nog geen acceptatie
In de auto naar huis voel ik me gelaten. Ik weet nu precies hoe ik ervoor sta en toch borrelt er weerstand op.
Wat er bij mij nog niet in wil, is het verschil tussen hoe ik me nu voel en wat er gaat komen. Ik voel me goed. Ik ben fit en vitaal, ik heb nergens pijn. En toch begint binnenkort een behandeling waarvan ik heftige bijwerkingen kan krijgen.
Alles in mijn hoofd roept: “Niet doen!” Een normale reactie als er gevaar dreigt. Alleen kan ik deze keer niets met die waarschuwing, want ik heb geen keus. Ik voel me een lam dat langzaam naar de slachtbank loopt.
Vitaal zijn voordat de behandeling begint
Ik merk dat ik mezelf gek aan het maken ben. Dit soort gedachten helpt me niet. Wat ik wel kan doen, is mezelf geruststellen. “Het komt goed” en “stapje voor stapje” helpen me daarbij.
In plaats van me te richten op hoe erg het is wat me overkomt (en vergis je niet, dat weet ik heus), wil ik ruimte maken voor wat ik nu kan doen om er zo sterk en vitaal mogelijk doorheen te komen.
Mijn lichaam heeft er niets aan als ik nu supergestrest ben. Daarom let ik nog beter op mijn voeding. En in de weken voordat mijn behandeling begint, wil ik extra vaak naar de sportschool en veel wandelen.
Dat is mijn doel: alles doen om zo vitaal mogelijk te blijven, ook met triple positieve borstkanker. Wie weet helpt het me straks.
Volgende keer in blog 7
Ik maak kennis met mijn internist-oncoloog. Hij vertelt mij hoe het behandeltraject met chemo en immuuntherapie eruit gaat zien.
Herken jij dit?
Voor lotgenoten en naasten: het is alsof je in een achtbaan zit en alles over je heen moet laten komen. Ik deel mijn verhaal stap voor stap, in de hoop dat je er steun of herkenning in vindt. Dat doe ik hier op mijn blog, en je kunt me ook volgen op Instagram: @brendavanwegen
