Na dat ene telefoontje verandert alles. Mijn agenda loopt al snel vol met ziekenhuisafspraken voor onderzoeken en gesprekken. Stap voor stap leer ik een wereld kennen die voor mij volkomen vreemd is.

Ook merk ik dat de paniek langzaam plaats maakt voor aanvaarding, vertrouwen en positiviteit. Ik moet veel loslaten en mijn wereld staat op zijn kop. Toch weet ik zeker dat er op den duur ook weer mooie dingen op mijn pad zullen komen.

Ik heb besloten heel open te zijn over mijn reis: de moeilijke momenten, de lichtpuntjes en alles daar tussen in. 

Ben je zelf gediagnosticeerd, zit je midden in je behandeling of sta je naast iemand met borstkanker? Dan ben je hier van harte welkom. Samen zijn we sterker en je hoeft het niet alleen te doen.

Veel liefs